Luca Warmer Music & Poems

Volg me

Image Alt

Appelstroop met tranen

ZOVEEL MOGELIJK LUCA

Appelstroop met tranen is niet zomaar in een hokje te stoppen.
Het is een rauwe, persoonlijke stortvloed van muziek, klanken, ritme en taal;
het relaas van een zoektocht in troebele tijden, soms minutieus voorbereid, soms vrijuit improviserend.
Luca Warmer speelt geen rol op het podium.
Ze is het zelf, in hoogsteigen persoon.

Tekst: Anneke van den Berg

De voorstelling gaat over alles waar we het liever niet over hebben; verdriet, wanhoop, verlies, angst. Ik heb mezelf als vertrekpunt genomen, precies daar waar het pijn deed. Ik ben met mezelf gaan zitten en toen kwamen de woorden en melodieën uit zichzelf naar me toe. Muziek verwelkomt je altijd, juist in je donkerste uren. Die ervaring wil ik delen, want nu ben ik het ‘toevallig’, maar jij kan het ook zijn. Diep van binnen lijken we allemaal op elkaar. Onze kwetsbaarheid is universeel. Ik heb ervaren dat er geen harde scheidslijn is tussen pijn en schoonheid, tussen rouwen om wat je hebt verloren en de drang om met overgave te leven. Er is altijd hoop in de pijn waar je doorheen moet, ook al ben je soms bang dat je gek wordt van verdriet. Ook in dat schrijnende zit iets moois. Gaandeweg ging ik beseffen dat dit onderdeel is van wie ik ben, dat het onlosmakelijk bij mij hoort en dat dat okay is. Het is goed zoals het is’, aldus Luca.

De voorstelling leent zich bij uitstek voor een intieme setting en zal vooral binnenkomen bij mensen die het aandurven hun kwetsbare zelf aan te raken. Niet ‘ach, wat is dat arme kind allemaal overkomen’ maar ‘hier heb ik iets aan in mijn eigen leven’. Van toeschouwer naar deelgenoot. Kracht en kwetsbaarheid als twee kanten van dezelfde medaille.

Luca componeerde zelf de muziek en schreef ook de teksten van de liedjes. Het genre is hybride. Denk ballads en soulvolle jazz, maar denk ook buiten de lijntjes. De verbindende teksten tussen de liedjes zijn niet de bekende praatjes tussen de plaatjes, maar veel meer een poëtische, verbale prelude op de muziek. Voor deze muzikale theatervoorstelling laat Luca zich vergezellen door Paulinho Paes (gitarist) en Paul van Nispen (percussionist). De levens van dit trio zitten al vanaf kindsbeen vol muziek. Luca zong onder meer bij The Kyteman Orchestra, meerdere theaterproducties en jazz-, afrobeat formaties. Haar stem en haar lichaam zijn de instrumenten, waarmee ze een authentieke, warmbloedige stijl neerzet. Twee jaar geleden ontmoette zij Paulinho, een behendig gitarist met Braziliaanse roots, bij een jamsessie rond een kampvuur en de magie was daar. Paul dook in de Cubaanse muziekcultuur en wierp zich op het bespelen van conga’s en bongo’s, aangevuld met de bodhrán (Iers) en de kalebas (Afrikaans).

De opzet van de voorstelling is flexibel en kan moeiteloos worden aangepast aan andere settings, zoals de foyer van een filmhuis, een rustige hoek van een festival of unplugged in een kleine kroeg waar de glazen geruisloos klinken en het publiek is gekomen om te luisteren.

Waar je ‘Appelstroop met tranen’ ook ziet, de kans is groot dat je na afloop hoopvoller en sterker naar huis gaat. In de wetenschap dat we elkaar altijd vinden, juist als het zicht troebel is.